Verlies roept, veelal heftige, emotionele, cognitieve en lichamelijke reacties op. Het totaal van de reacties als gevolg van een verlies noemen we rouw. In een wereld die uitgedaagd wordt door het verlies van iemand met wie, of iets waarmee een betekenisvolle relatie werd onderhouden, komt de vraag naar betekenis zelf ook onder druk te staan. En dan bevinden we ons ook meteen bij de vierde belangrijke dimensie die wordt opgeroepen of aangeraakt bij verlies: spiritualiteit. Spiritualiteit is je op een aardse manier verbinden met datgene wat groter is dan jezelf.
Als je je kind verliest, kom je terecht in een rollercoaster van emoties. Deze emoties zijn voor vaders niet altijd hetzelfde als voor moeders. Jakob van Wielink weet als coach en schrijver heel veel over verlies en rouw, met name bij mannen, bij vaders. ‘Jouw rouw is mogelijk heel anders dan die van je partner en dat is helemaal prima.
Jakob van Wielink, coach en partner van de School voor Transitie, heeft goed nieuws en slecht nieuws. Het slechte nieuws: we hebben met z’n allen een probleem. Het goede nieuws: met elkaar kunnen we het ook oplossen.
De moeder van Jakob van Wielink is ‘koninklijk’ gestorven. Marijke stond op de dag van haar dood op, kleedde zich aan, deed haar sieraden om en ging op bed zitten om uit te rusten van de inspanning. Toen stopte haar hart met kloppen. Ze was 75 jaar. ‘De pijn van haar gemis is overweldigend, maar er is ook dankbaarheid.’
Column in bijzonder katern Wat brengt de toekomst
In de voortdurende dans van het bestaan, waarin wij als mensen meebewegen, is er een eeuwige vraag die ons drijft: waar zijn we echt van afhankelijk? Terwijl we proberen grip te krijgen op onze omgeving, ons leven, en de eindeloze stroom van veranderingen, komen we uiteindelijk tot het besef dat het antwoord veel dieper gaat dan alleen de materiële wereld.
De meeste leiders hebben van zichzelf de sterke overtuiging dat ze verbindend zijn, toegankelijk. De meeste onderzoeken laten wat anders zien. Te zeggen dat je deur altijd openstaat, maakt nog niet dat je medewerkers dit zo ervaren. Je zult eropuit moeten trekken, steeds weer. En die ene vraag vanaf de top gaan stellen, opdat anderen haar ook gaan stellen: wat doe ik dat eraan bijdraagt dat jij je veilig voelt bij mij, en in dit team? En wat doet er afbreuk aan?’. Dat is waar het begint. En eindigt.
Belichaamde moraliteit: mensen doen niet wat je ze vertelt te doen, maar wat ze jou zien doen.
Volwassen worden betekent zowel het ouderlijk huis verlaten, als thuiskomen bij jezelf. Bij wie je in je volwassenwording mag worden en zijn. Volwassen worden is een nieuwe stap in je leven zetten. Daarmee laat je iets achter: er gaat iets verloren, meestal zonder dat je dat meteen merkt. Hoe de verdere toekomst eruitziet, is ook niet meteen duidelijk. Volwassen worden is dan ook een transitie.
Ooit zat Van Wielink in een groepsgesprek met een vrouw wier vader op jonge leeftijd was overleden. Ze merkte dat ze vastliep, dat ze cynisch was geworden. “Maar om nou alles op te hangen aan wat er vroeger is gebeurd”, zei ze. De deelnemers kregen een schrijfopdracht. Zij schreef een brief aan haar vader en kwam terug in de kring met tranen over haar wangen. Van Wielink: “Ze zei: ‘Ik wist oprecht niet dat het overlijden van mijn vader zoveel impact had op mijn leven en op wie ik nu ben. Ik voel voor het eerst in mijn hele lijf hoezeer ik hem mis.’ Dit was een begin van loslaten.”
Die Geschichte eines Klienten oder einer Klientin kann Ihre eigene in unerwarteten Momenten berühren – wir sprechen von Auslösern – und damit Ihre Wunden. Keine einfache Tatsache. Jeder Auslöser ist eine Einladung, sich selbst zu beobachten, sich um die eigenen Wunden zu kümmern und sie zur Heilung zu bringen. Auf diese Weise verhindern Sie, dass alte Wunden und die damit verbundenen Emotionen Sie bei der Beratung Ihrer Klientinnen in Geiselhaft nehmen. Ihre Selbstfürsorge als Berater bzw. Beraterin ist also nicht nur auf Ihr eigenes Wohlbefinden konzentriert, sie ist gleichzeit…
Is er een grondplan in ons leven?
Het antwoord is volmondig ‘ja’. (lacht) En daarmee begint het gedoe. Die vraag doet mij denken aan een zin die mij al vanaf 1995 inspireert en dat is de openingszin van Jean Jacques Rousseau van zijn ‘Du Contract Social’: ‘De mens wordt vrij geboren en is alom geketend.’ Er is een natuurlijk, misschien wel oerverlangen, om te willen denken dat we als een tabula rasa, als een schone lei worden geboren. Maar alle wereldreligies en eigenlijk elke spirituele traditie, dwingen ons om te erkennen dat dit niet zo is. Ons menselijk leven zelf ook; we wil…
Om een afspraak te maken met Jakob, ook voor interviews en andere (media)bijdragen, kun je contact opnemen met Yvon Hoes of Nicky de Waal via 026 - 30 20 000 of info@deschoolvoortransitie.nl.